
Op 27 maart 1977 vond op Tenerife de grootste ramp uit de luchtvaartgeschiedenis plaats. Een 747 van KLM vloog bij vertrek in dichte mist tegen een taxiënde Jumbo Jet van PanAm. 583 mensen vonden de dood.

Als gevolg van de ramp werden wereldwijd door de internationale burgerluchtvaartorganisatie de cockpitprocedures herzien. De hiërarchie werd verminderd en er kwam meer aandacht voor gezamenlijke besluitvorming. De belangrijkste realisatie hierbij was dat in complexe omgevingen en situaties mensen fouten kunnen maken en dat het beter is als men elkaar daar op kan aanspreken, omdat het de veiligheid verhoogt.
Error management
Bovenstaande is een vroeg voorbeeld van een open foutencultuur: een cultuur waarin fouten niet worden verzwegen, maar zo veel mogelijk besproken en geanalyseerd om herhaling en de impact ervan te verminderen. Hierover was in de Intermediair van 19 november jl. een mooi artikel te lezen (gelukkig is het ook online te vinden). In het artikel wordt duidelijk gemaakt dat in complexe omgevingen een open foutencultuur helpt om de resultaten te verbeteren. Niet alleen qua veiligheid, maar ook financieel.
In de meeste organisaties heerst een prestatiecultuur, waarbij het maken van fouten als een zwakte wordt gezien – en het toegeven ervan al helemaal. En terwijl uit vele onderzoeken blijkt dat het bij complexere vraagstukken beter is om verschillende opties uit te proberen, ook als je weet dat er foute bij zitten, wordt de daarmee gespendeerde tijd als verspilling gezien. In die cultuur worden fouten verzwegen. Alleen de grote fouten worden gemanaged, puur omdat het niet anders kan. Maar die grote fouten kunnen vaak voorkomen worden door de kleine te zien als kans op verbetering.

Openstaan voor kritiek
Bij prestatiegerichtheid zijn mensen erop gericht complimenten te krijgen om bevestigd te worden in hun prestaties en kritiek wordt gezien als een aanval. In omgevingen waarin geleerd wordt van fouten, staan de mensen juist open voor kritiek. Ook van buitenaf.

De link met social media
Het verband met social media ligt voor de hand. Als een bedrijf niet gediend is van kritiek, heeft het kennelijk een prestatiegerichte cultuur. Bedrijven met een open foutencultuur zullen elke kans benutten om op fouten geattendeerd te worden, ook social media. Ze weten die fouten namelijk om te zetten in klinkende munt.
Er worden veel discussies gevoerd over de directe ROI van social media: wat leveren die inspanningen op aan extra omzet? Natuurlijk is het prachtig als dat gebeurt, maar in de discussies wordt voorbij gegaan aan de grote kansen om het bedrijf als geheel verder te brengen en de winst te verhogen via andere kanalen.
Dus misschien moet je eens bedenken welk proces uit je bedrijf je gaat uitzenden. Lights, camera, action!

